รอยยิ้มใหม่ ๆ ในโลกใบเก่า

....ในชนบทห่างไกลจากตัวเมือง เด็กหญิงเล็ก ๆ คนหนึ่ง เธอไม่ยอมไปโรงเรียน
เพื่อเรียนหนังสือ ยอมที่จะอดเล่นสนุกกับเพื่อน เพราะความผิดปกติที่ปาก ปากของเธอแหว่งมาแต่กำเนิด วันหนึ่งแผ่นป้ายสีขาวสะดุดตา ติดไว้ที่หน้าโรงพยาบาล บอกว่าจะมีหมอจากกรุงเทพฯ มาผ่าตัดเด็กพิการปากแหว่งเพดานโหว่ เด็กน้อยดีใจมาก แววตาเป็นประกายระยิบระยับ ยิ่งกว่าได้เดือน
ได้ดาว แววตาที่บ่งบอกถึงความสุขอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เพราะในแผ่นป้ายนั้นบอกไว้ว่าเป็นผ่าตัดฟรี ไม่ต้องเสียเงิน เธอเฝ้ารอ รออยู่หลายวัน....

ก่อนทำการผ่าตัด หมอได้ฉีดยาชาให้ เธอกำมือแน่น ไม่มีเสียงร้องหลุดลอดออกมา ไม่ใช่ไม่เจ็บ แต่เพราะเธอมีความอดทนเหลือเกิน หลังการผ่าตัดแล้วเสร็จ เธอกอดหมอแน่น น้ำตาคลอเต็มสองเบ้า
ไม่มีคำพูดใด ๆ นอกจากสายตาที่บ่งบอกถึงความรู้สึกขอบคุณเป็นที่สุด...

หลังจากนั้นอีก 6 เดือน คณะของเรากลับไปที่หมู่บ้านอีกครั้ง เด็กหญิงเล็ก ๆ ที่เราพบ วันนี้เธอเป็นเด็กหญิงที่ร่าเริงแจ่มใส "ต่อไปนี้ หนู่ไม่อายใครอีกแล้ว หนูจะไปเรียนหนังสือ" ประโยคที่เธอเพียรท่องจำเพื่อที่จะกล่าวกับพวกเรา

นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับความรู้สึกของพวกเรา ที่ช่วยทำให้ชีวิต ๆ หนึ่ง ได้คืนสู่อ้อมกอดของสังคม ด้วยความมั่นใจ ได้ความสดใสกลับคืนมา ช่วยให้เธอได้เรียนรู้ ให้เธอได้สู้ และมีอนาคตที่ดีต่อไป ในวันข้างหน้า สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้บางครั้งเงินก็ไม่สามารถซื้อได้
******

โครงการหลัก
    โครงการต่อต้านความพิการในชนบท
    โครงการช่วยเหลือเด็กและผู้ด้อยโอกาสในชนบท
   โครงการวิจัยรักษามะเร็งด้วยเลเซอร์
    โครงการส่งเสริมและเผยแพร่พระพุทธศาสนา