ความเป็นมา    วัตถุประสงค์    โครงการหลัก  ผลการดำเนินงาน
Foundation for Medical Research and Handicap Person

โรคปากแหว่ง และเพดานโหว่

                           โดย นพ.ปิโยรส ปรียานนท์





                                          มูลนิธิดวงแก้ว ในพระสังฆราชูปถัมภ์
                              226/25 ม.ไพโรจน์ ถ.บางนา-ตราด เขตบางนา แขวงบางนา กรุงเทพมหานคร 10260 โทร/โทรสาร 876-5399



  โครงการรอยยิ้มเพื่อพ่อ 
  โครงการรอยยิ้มเพื่อพ่อ ปี 45-47

  ผลโครงการรอยยิ้มเพื่อพ่อ ปี 40-43

  โครงการ"โรงเรียนในฝัน"
  โครงการจัดสร้าง"วัดป่าเฉลิมพระเกียรติ"

  โครงการจัดสร้าง"วัชรธรรมสถาน"

โครงการหลัก
    โครงการต่อต้านความพิการในชนบท
    โครงการช่วยเหลือเด็กและผู้ด้อยโอกาสในชนบท
   โครงการวิจัยรักษามะเร็งด้วยเลเซอร์
    โครงการส่งเสริมและเผยแพร่พระพุทธศาสนา

  โรคปากแหว่ง  
      เพดานโหว่
        
              โดยนพ.ปิโยรส ปรียานนท์

   โรคปากแหว่ง และเพดานโหว่

   วิธีปฏิบัติตนก่อนผ่าตัด
   การดูแลรักษาหลังการผ่าตัด โรคปากแหว่ง
   วิธีปฏิบัติตนหลังการผ่าตัดเพดานโหว่

 
Donation
Donation
Donation

Donation
Donation

Donation
 
บทความพิเศษ
   คู่มือการออกหน่วยแพทย์เคลื่อนที่
   ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับความผิดปกติทางการพูดของเด็กปากแหว่งเพดานโหว่
     โดย มูลนิธิดวงแก้ว
   การฟื้นฟูสมรรถภาพทางการพูด หลังการผ่าตัดแก้ไขปัญหาปากแหว่ง เพดานโหว่
 
    โดย ศรีทนต์ บุญญานุกูล ภาควิชาโสตนาสิกลาริงธ์วิทยา คณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

   การดูแลผู้ป่วย ปากแหว่งเพดานโหว่ ทางด้านทันตกรรมจัดฟัน
     เรียบเรียงโดย นท.หญิง นพวรรณ วิรยศิริ

   การดูแลสุขภาพช่องปาก ของเด็กปากแหว่ง เพดานโหว่   
     เรียบเรียงโดย นอ.หญิง สพฤดี อุดหนุน

 

ปากแหว่งและเพดานโหว  
คือร่องโหว่ที่ปากด้านบน
และเพดานปาก ซึ่งร่องเนื้ออาจ
เริ่มจากลิ้นไก่ผ่านไปถึง เพดานอ่อนชั้นใน เพดานแข็ง กระดูกโคนฟัน และปากด้านบน
ไปจนถึงจมูกด้านหน้า หรืออาจ
เป็นร่องที่พาดจากริมฝีปากถึง เพดานปากโดยตลอด

โดยทั่วไปเด็กปากแหว่ง เพดานโหว่ จะเป็นมาแต่กำเนิด ก่อให้เกิดผลร้ายทั้งทางร่างกายและจิตใจ กล่าวคือ ทางสภาพร่างกายนั้น เด็กจะดูด - ดื่มนม หรือรับประทานอาหารไม่สะดวกมีความยากลำบากในการดื่ม กิน หรือกลิ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในผู้ป่วยทางรายที่เพดานโหว่ จะสำลักอาหารอยู่บ่อย ๆ ทำให้เด็กมีอาการขาดอาหาร เจริญเติบโตช้ากว่าปกติ และอาจเป็นอันตรายถึงชีวิต ส่วนในด้านจิตใจ หากเด็กเหล่านั้นอยู่รอดและเติบโตขึ้นมา จะเห็นร่องรอยความผิดปกติชัดเจน พูดจาไม่ชัด ทำให้มีปมด้อย บางคนถึงขนาดไม่ยอมเรียนหนังสือเพราะกลัวถูกเพื่อนล้อเลียน บางรายก็กับเก็บตัวเองอยู่ในบ้านอย่างโดดเดี่ยวไม่ยอมเข้าสังคม